อยากจะพูดถึงเรื่องนี้มาตั้งนานแล้ว ตอนนนี้มีblogของตัวเอง ได้โอกาศหละ
มีใครชอบกินหูฉลามมั่งมั๊ย? ถ้าชอบ เข้ามาได้จังหวะเรย
มาดูกันดีกว่าเนอะ ว่า ก่อนมันจะมาอยู่บนโต๊ะ ฮ่อเจี๊ยะ หอมน่าซดเนี้ย
ความเปงมามันยังไงกัน
ไม่พูดมากละ ดูรูปไปด้วยเรยจะดีกว่า
- ลากมันขึ้นมาก่อนเรยสิทั่น -
- ตัดกันสดๆ ไม่มีวิสัญญีแพทย์มาวางยาสลบ ไม่มียาชา -
"ภูมิใจคับ ภูมิใจ ผมเฉือนเอาหูมันมาได้ง่ายๆ" 
"ออกทะเลมาทั้งที ไหนจะต้องคอยหลบตำรวจ
ไหนจะไอ้พวก กรีนพีชหน้าโง่
ก็ต้องเอาให้คุ้มละคับคุ๊นนน กลับแบบเต็มๆลำละคับ" 
แปรรูปก่อน 
และแล้วก็มาถึงมือร้านเหลาเล็กเหลาใหญ่ที่หาได้ทั่วไป 
ในที่สุด...มันก็จะโผล่ขึ้นมาอยู่บนโต๊ะเราๆท่านๆกัน
แต่ก็ต้องต่อเมื่อมีใครสั่งไปนะ
แหม ไม่ใช่ถั่วโก๋แก่ จะได้ยกมาให้กินฟรีๆนะเจ๊
สมมุติว่าสั่งไปละกัน เซฟรูปมาแล้วนี่!
หน้าตาก็ครือๆกัน แล้วแต่ว่าจะสู้ราคาไหวมั๊ย เงินหนาหน่อยก็มาเปงแผงเรย
เงินน้อยหน่อย ก็มาเปงเส้นๆ ซดกันหยุมหยิมๆ พอให้รู้รส
อิ่มยัง??
อิ่มแล้วใช่มั๊ย
รู้มั๊ยว่า ส่วนอื่นๆของฉลามมันกระเดือกไม่ได้
พอตัดคีบมันออกมาเสด ไม่มีประโยชน์แล้วนี่
ถีบมันลงเรือไป เกะกะ
กลับลงน้ำไปแบบไม่ตายก็จิง
แต่ไม่มีคีบหลัง กับคีบหางแล้ว ลงไปในน้ำมันเปงยังไงนะรึ??
ก็แบบนี้ไง
โอเค จบ
เครียดนะ วันนี้ อารมณ์ แบบว่าอนุรักษ์พันธุ์สัตว์สุดๆ
คือเคยดูสารคดีแล้วมันหดหู่เหี้ยๆเรยนะ ไอ้คนฆ่าก็ กูก็ฆ่าลูกเดียวเรย
ไอ้คนกินแม่งก็แดกแบบไม่รู้ร้อนรู้หนาว ว่าปลาฉลามนะ มันจะสูญพันอยู่แล้ว!!!
อยากบอกว่า ของกินบางอย่าง ก็อย่าไปกินมันเรย
หมู เป็ด ไก่ กุ้ง ปลา ปลาหมึก ปู หอย
หรอ อะไรก็ตามที่มันต้องตายเพื่อเราแล้วกินได้เกือบทั้งตัวนะ
แค่นี้ก็พอแล้วม้าง
เมื่อก่อนอาม่าชอบกินหูหลามมาก เลยเล่าให้เค้าฟัง เด๋วนี้เค้าไม่กินแล้ว
ดีจัย อย่างน้อยเราก็ทำให้คนที่เรารัก 1 คน เลิกกินมันได้
สำหรับคนธรรมดาๆอย่างเรา
เริ่มจากเราและคนใกล้ตัวเราก็พอแล้ว ^-^
