วันนี้ตอนเย็นแวะไปซื้อของสดที่โลตัส
เดินๆเลือกผักสบายอารมณ์อยู่ดีๆ
ก็เหลือบไปเหน.......
..
..
คุนยายคนหนึง
นั่งคุดคู้ เอามือกอดเข่าตัวเอง.....
อยู่ใน
รถเข็น!!
..
..
เฮ้ย!!! ไรว่ะ!
เราก็ตกจัย มองหารอบๆ ซักพักก็เหนผู้หญิงคนหนึงเดินมาดันรถเข็นหลบคันอื่น
แล้วก็ไปยืนเลือกผักกับลูกๆและสามีต่อหน้าตาเฉย(น่าจะเปนสามีแหละ)
ไม่สนจัยคุนยายเรย
..
..
โห... อยากเข้าไปตบหัว
ทำไมมึงทำกันคนแก่หยั่งงี้ว่ะ!
ถ้าเค้าเดินไม่ไหว ก็พาเค้าไปนั่งที่ฟ๊าดฟู้ดแล้วให้ใครนั่งเปนเพื่อนสิ!
อย่าเอาเค้ามาทำแบบนี้
..
..
อารมณ์ที่มันล้นออกมา มันไม่ใช่ความโกดแล้ว
แต่เปนความสงสาร.....
ไม่ว่าด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม
เค้าน่าจะทำได้ดีกว่านี้
ดีกว่าเอาคุนยายมานั่งขดตัวในรถเข็นเล็กๆ
ที่ดูไม่สบายตัวเอาซะเรย
..
..
เราก็ยืนดูอยู่นานนะ ซักพัก คุนยายเค้าก็หันมามอง
เราก็ยิ้มให้ เค้าก็ยิ่มกลับ รอยยิ้มสดใสเหมือนเด็กคนหนึง.......
ตกจัยอะ ไม่คิดว่าเค้าจะยิ้มกลับด้วย
..
..
เหี้ยเอ้ย....ทนไม่ไหวหว่ะ เรยรีบเดินหนีออกมา
อารมณ์หลายอย่างมันปนกันไปหมด
..
..
วันนี้ทั้งวันก็คิดแต่เรื่องนี้
เด๋วนี้ คนเราให้ความสำคัญกับผู้สูงอายุน้อยลง
..
..
ทุกคนรักเด็ก เอ็นดู ไม่ถือสา มีความอดทนกับเด็กๆ
เพราะว่าเด็ก คือสิ่งที่ดูสดใส
ทำให้หวนรำลึกไปถึงวัยเด็กของเรา
แต่ กลับคนแก่.....
บางคนกลับรังเกลียด ไม่สนจัย ไม่ดูแลใยดี
เพียงเพราะเค้ากำลังจะตายจากโลกนี้ไปแล้วใช่มั๊ย?.........
เรยไม่มีความสำคัญอะไรอีก....
..
..
อยากให้ใครก็ตาม ที่ทำกับผู้สูงอายุไปในทางที่ไม่ดี
จงพึงรำลึกไว้เสมอว่า
ไม่ช้าก็เร็ว คุนก็จะเปนเช่นนี้เหมือนกัน
..
..
ไม่อยากให้ใครทำดี เพราะคิดว่า ลูกหลานเราจะทำเช่นเดียวกับเรา
อนาคตเปนสิ่งที่ไม่แน่นอน แล้ว มองไม่เหน
แต่ปัจจุบัน คือสิ่งที่อยู่กับเราในวันนั้นๆ
..
..
คนชราเค้าเปนกลุ่มที่ เรียกร้องน้อยที่สุดแล้วละคะ
บางทีเราทำไรให้ เล็กน้อยมากๆ มากกว่าที่เราทำให้คนที่เรารัก หรือเพื่อน
แต่เค้ายังแสดงความดีจัยอย่างมากมาย
..
..
การทำดี มันอาจจะไม่ได้อะไรตอบแทนหรอก
แต่มันคือความสุขจัย
ที่เหนคนที่เค้าเคยดีกับเรามาตลอด ยิ้มด้วยความสุข
..
..
..
..
..
เปนคนไม่รักเด็กนะ รำคาญด้วยซ้ำ
แต่รักคนแก่ง่ะ ไม่รู้ทำไม
(สงสัยวิญญาณคนแก่มาเกิด 55+)
อาจเพราะที่บ้าน เปนครอบครัวใหญ่มั่กๆ
อาม่า กะ อาโกวหลายคนก็อายุเยอะแล้ว
เรยรู้สึกหดหู่จัยทุกครั้ง
ที่เหนใครทำไม่ดีกับคนแก่